Thoughts from Willemijn

Thoughts are written in both English and Dutch

My plea for uncertainty 

About Willemijn

I am Willemijn, originally from Groningen, but currently residing in Rotterdam, the Netherlands: a city that continues to surprise me in a positive way. For more than three and a half years now, I have been an advisor at Rebel, a consultancy firm that operates at the intersection of the public and private sector, and in which managers do not exist. We can talk about that more at a later stage!

At this crossroad between private and public is where I love to be: because I love and believe in working on better collaboration between these two sectors. Usually, I work on the private side, sometimes on the public side. Mostly within infrastructure projects, sometimes within the social sector. However, I am still in doubt about what is most important to me and about what I enjoy the most. Just as I still have my doubts about the contribution I want to have in these projects and in society as a whole, and how I can best accomplish that. I’m sure, however, that I’ll be doubting about this for a little while longer. 

Source of Inspiration

At first I found that quite difficult: giving in to doubt. But now, I find that for me, it is rewarding to do so. Why is that? I believe allowing this doubt to exist is one of the biggest contributors to my learning.

Therefore I doubt. I doubt my approach. I doubt whether my contribution is going to make a difference. I doubt about how I can motivate the project team I am part of. I doubt how I can improve the cooperation with my colleague. I doubt about what I want to spend my time on, and then how much of it.

This is just a small selection of the things I am uncertain of. Something you don’t often read about when it comes to women with ambition and determination. Almost always the tone in articles about women who have achieved something – from vice-presidency to an Olympic medal – is powerful. Powerful in the sense of: knowing what they stand for, knowing what they are aiming for. And also within organisations I work in as an advisor, I notice that there is often a tendency towards creating and communicating a convincing story as soon as possible. A crystal-clear message, plain as day and unmistakable. 

Lesson Learned

Why is that? Because to share a doubt, is not to deliver a clear message: on the contrary. Because doubt does not inspire at first. Doubting is the opposite of a clear conviction or clear command. That’s why the tenor is often: with persuasion you get people, you accomplish things. In other words: real leaders show no doubt.

Still, doubt is one of the few things I really want to stand for. I argue for doubt: that is one of the few things I do not doubt. I am convinced that doubt contributes to my development and to achieving my goals.

As far as I am concerned, doubt is powerful. When I doubt, I allow other perspectives and thoughts. By allowing that doubt, I allow a critical look at what I have come up with, as part of a plan or answer. Forcing me to sharpen my thoughts on why I make certain choices or propose certain plans. To set aside my own assumptions and prejudices. To bring the complete story to the surface. 

I believe that allowing doubt is valuable not only for myself but also for others. In every project I work with a team, we grow together through doubt. The goal in these cases, of course, is to formulate a conclusive answer together. In order to achieve that goal there is a need for direction, for a sense of security. If then there is someone who offers clarity, you get to the answer faster. Faster to the goal. In this way everyone can continue quickly and comfortably. 

“I argue for doubt: that is one of the few things I do not doubt. I am convinced that doubt contributes to my development and to achieving my goals.”

Challenges & Success

However, it is almost not possible that this person is already completely sure of her case, especially at the beginning of such a process. For me it is important to share my doubts in these moments. Creating a space for new insights. By sharing that you do not know everything yet, you make it easier for others to share their opinion. Not only because you ask for their input, but also because you make it clear that it is not necessary to be the conviction itself, in order to be able to make a valuable contribution. In this way, everyone in this imaginary room learns a lot more – and the answer we get to will be a great one, a better one and a more holistic one. The most inspiring moments in my working life so far were therefore not the big decisions and milestones, but the moments when someone had the guts to question something, in order to unleash the creativity and openness of herself and others. For me, it is all about the courage to allow uncertainty, because one thing is certain: the world is full of it.

Don’t get me wrong: I’m not trying to say that we have to question everything. I’m not trying to say that powerful messages from powerful women are not inspiring and thoughtful. What I’m trying to say is that doubt also deserves a place on the stage.

The advantage of doubt is that you will learn faster, experience more and get a deeper insight into what you stand for and where you believe in. At the same time, you can serve as an example to anyone who doubts, but thinks there is no place for that on the work floor. Just because so few people who get a stage within their organisations or on a public stage share their doubts. And on top of that: if you carefully choose the moments to showcase your confidence and conviction, the more powerful you come across!

p.s.: Would you like to read more about this subject? I recommend reading this article by Sanne Blauw van De Correspondent: https://decorrespondent.nl/11339/we-mogen-best-wat-meer-twijfelen/165013224046-1a4a5973 

Mijn pleidooi voor de twijfel

Over Willemijn

Ik ben Willemijn, kom uit Groningen maar woon nu in Rotterdam: de stad die mij positief blijft verrassen. Ruim drieënhalf jaar ben ik nu adviseur bij Rebel, een adviesbureau dat zich begeeft op het snijvlak van publiek en privaat, en waarin managers niet bestaan. Daarover vast nog eens meer. Op dat snijvlak begeef ik mij dan ook graag: ik vind het geweldig om te werken aan een betere samenwerking tussen de publieke en private sector in Nederland. Meestal doe ik dat aan de private zijde, soms nog aan de publieke zijde. Meestal in infrastructuurprojecten, soms in het sociaal domein. Wat ik het leukste en belangrijkste vindt, daar twijfel ik nog over. Net als dat ik nog twijfel over welke bijdrage ik wil leveren aan deze projecten, en hoe ik dat het beste kan doen. Dat doe ik vast nog een tijdje. 

Inspiratiebron

Dat vond ik eerst best lastig: toegeven aan die twijfel. Maar nu doe ik het graag. Waarom? Ik denk dat het één van de dingen die veel bijdraagt aan wat ik leer.

Ik twijfel dus. Ik twijfel over mijn aanpak. Ik twijfel over of mijn bijdrage het verschil gaat maken. Ik twijfel over de manier waarop ik het projectteam waar ik onderdeel van ben, kan motiveren. Ik twijfel over hoe ik de samenwerking met mijn collega kan verbeteren. Ik twijfel over waaraan ik mijn tijd wil besteden, en hoeveel dan.

Hierboven lees je slechts een kleine greep uit de dingen waarover ik twijfel. Iets waarover je niet vaak leest, als het gaat over vrouwen met ambitie en daadkracht. Vrijwel altijd is de toon in artikelen over vrouwen die wat bereikt hebben – van vicepresidentschap tot olympische medaille –  krachtig. Krachtig in de zin van: weten waar je voor staat, weten waar je voor gaat. En ook binnen organisaties merk ik dat er vaak geneigd wordt naar een overtuigend verhaal, een kraakheldere boodschap, een doorgehakte knoop en een besluit met een strik erom. 

Geleerde Les

Waarom is dat? Omdat twijfelen geen duidelijke boodschap is. Omdat twijfelen op het eerste gehoor niet inspireert. Twijfelen is het tegenovergestelde van een duidelijke overtuiging of duidelijke opdracht. Daarom is vaak de strekking: met overtuigingskracht krijg je mensen mee, bereik je dingen. Met andere woorden: echte leiders laten geen twijfel zien.

Toch is twijfelen wat mij betreft één van de weinige dingen waar ik echt voor sta.  Ik pleit voor de twijfel: dat is een van de weinige dingen waar ik niet over twijfel. Ik ben ervan overtuigd dat twijfelen bijdraagt aan mijn ontwikkeling en aan het bereiken van mijn doelen.

Wat mij betreft is twijfelen juist krachtig. Als ik twijfel, dan laat ik andere perspectieven en gedachten toe. Door die twijfel toe te laten, laat ik een kritische blik toe op wat ik heb bedacht. Dat dwingt mij om scherper te maken waarom ik bepaalde keuzes maakt of plannen voorstel. Om mijn eigen aannames en vooroordelen opzij te zetten. Om het complete verhaal boven tafel te krijgen. Om het kaf van het koren te scheiden. 

Ik geloof dat twijfel toelaten niet alleen waardevol is voor mijzelf, maar ook voor anderen. Dat doet zich eigenlijk voor in elk project waarin ik samenwerk met een team aan een antwoord op een vraagstuk, wat het ook is. Het doel is dan natuurlijk om een sluitend antwoord te formuleren. Daarmee is er behoefte aan richting, aan een gevoel van zekerheid. Als er dan iemand is die duidelijkheid biedt, kom je sneller bij het antwoord. Sneller bij het doel. Zo kan iedereen weer snel en comfortabel verder.

“Ik pleit voor de twijfel: dat is een van de weinige dingen waar ik niet over twijfel. Ik ben ervan overtuigd dat twijfelen bijdraagt aan mijn ontwikkeling en aan het bereiken van mijn doelen.”

Uitdagingen en Successen

De kans is echter klein dat diegene helemaal zeker is van haar zaak, zeker in het begin van zo’n proces. Voor mij geldt dat ik, door op dat moment te delen waarover ik twijfel, ruimte creëer voor nieuwe inzichten. Door te delen dat je ook niet alles zeker weet, maak je het makkelijker voor anderen om hun mening te delen. Niet alleen omdat je om hun input vraagt, maar ook omdat je daarbij kenbaar maakt dat het niet nodig is om de overtuiging zelve te zijn, om een waardevolle bijdrage te kunnen leveren. Op die manier leert iedereen in deze denkbeeldige kamer een stuk meer – en wordt het antwoord op de vraag of een ander goed idee, nog beter en completer. De meest inspirerende momenten in mijn werkende leven tot nu toe, waren dan ook niet de grote beslissingen en mijlpalen, maar juist de momenten waarop iemand het lef had om iets in twijfel te trekken, om zo de creativiteit en openheid van zichzelf en anderen te doen losbarsten. Het lef om onzekerheid toe te laten, want één ding is zeker: daar zit de wereld vol mee.

Begrijp me niet verkeerd: wat ik niet probeer te zeggen is dat we alles in twijfel moeten trekken. Wat ik niet probeer te zeggen is dat krachtige boodschappen van krachtige vrouwen niet inspirerend en leerzaam zijn. Wat ik probeer te zeggen is dat twijfel ook een plekje verdient op jouw podium.

Het voordeel van de twijfel is dat je sneller leert, meer meemaakt en juist een diepgaander inzicht krijgt in waar jij voor staat en voor gaat. Tegelijkertijd kan je een voorbeeld zijn voor ieder ander die wel eens twijfelt, maar denkt dat daar geen plaats voor is op de werkvloer. Omdat zo weinig mensen die binnen de organisatie of op het wereldtoneel een podium krijgen, hun twijfels delen. En bovendien: als je de momenten waarop je stellig bent, voorzichtig uitkiest, des te krachtiger je overkomt op die momenten. 

p.s.: meer lezen over dit onderwerp? Lees dan dit artikel van Sanne Blauw van De Correspondent: https://decorrespondent.nl/11339/we-mogen-best-wat-meer-twijfelen/165013224046-1a4a5973

%d bloggers like this: